Inspiracje orientem: depilacja pastą cukrową & nitkowanie!

Czy znacie film pt. „Karmel” („Sukkar banat”) Nadine Labaki? Pamiętam, że wybrałyśmy się z przyjaciółką na ten film do kina dyskusyjnego i z lampką wina w dłoni zachwycałyśmy się obrazem...oraz tytułowym karmelem, którym bohaterki wykonywały depilację całego ciała.

Wraz z dzisiejszym postem nie odkryję Ameryki- ale jeśli otworzę choćby dla jednej z Was nowe horyzonty w zakresie technik pielęgnacji- zdecydowanie warto! Zagłębiamy się zatem w rejony Bliskiego i Środkowego Wschodu. Będzie bolało...ale będzie to przyjemne!

Depilacja pastą cukrową oraz nitkowanie urzekły mnie swoją prostotą i skutecznością.

Ja odkryłam je stosunkowo późno...o wiele za późno-zatem warto propagować tę wiedzę dalej!

Nitkowanie

-zwane z ang. „eyebrow threading” jest metodą usuwania zbędnego owłosienia z małych obszarów ciała-czyli np. do regulowania brwi, usuwania wąsika itp. za pomocą skręconej bawełnianej nitki.

Polecam skopiować powyższą nazwę i wkleić ją w okienku YouTube'a a wyskoczy nam mnóstwo filmików instruktażowych, które nauczą nas poprawnego wykonywania tej techniki.

Obserwacje własne:

Jestem posiadaczką jasnych brwi, które ciężko się reguluje- włoski są cienkie-potrafią złamać się pod naciskiem pęsety, muszę mocno wytężać wzrok by uchwycić jasny meszek. Po co zatem usuwać? A właśnie po to-że jak na złość ten meszek uwidacznia się podczas nakładania makijażu-lub gdy światło odbije się od włosków w niekontrolowany sposób.

Do nitkowania podeszłam jak do jeża-a okazało się,że dla jasnych delikatnych włosków jest to doskonała metoda. Depilacja przebiega ekspresowo, nie muszę już gimnastykować się odrzucając głowę na wszystkie strony by wyłapać wszystkich partyzantów.

Czego potrzebujemy:

-nić bawełniana, zbędne owłosienie:)

Działamy:

-robimy pętelkę z nici-wiążąc jej końce, obcinamy nadmiar końcówek (najlepiej zacząć od nici długości ok 25cm i metodą prób i błędów-skracając, dostosować optymalną dla nas długość),

-skręcamy kilkukrotnie -tak by utworzyć 2 oczka pomiędzy skręconą częścią nici-czyli spiralką

-jednym oczkiem nici-zaznaczamy obszar depilacji, manewrując palcami-rozszerzamy drugie oczko-tak by spiralka wkręciła włoski w wybranym obszarze

Uwagi:

-warto przeprowadzić testy-na mniej reprezentacyjnym kawałku ciała-zanim dojdziemy do wprawy:)

-węzełek po końcówkach nitki-trzymamy na wysokości dłoni-by nie uczestniczył w depilacji

-manewrujemy ruchem oczek pod włos

-każdorazowo po akcji -rozszerzamy na przemian oczka-by pozbyć się włosków ze spiralki

Depilacja karmelem

-”Halaweh” czyli pasta cukrowa jest popularną metodą depilacji w krajach arabskich. Według nauk islamu obowiązkowo powinno się depilować pachy i owłosienie łonowe nie rzadziej niż co 40 dni. Ponoć również istnieje tradycja, wg. której panna młoda powinna na tydzień przed ślubem wydepilować całe ciało. Nic dziwnego, że mieszkańcy Bliskiego Wschodu opanowali sztukę depilacji do perfekcji. Perfekcyjna jest zatem pasta cukrowa!

Obserwacje własne:

Muszę w tym miejscu się powtórzyć i napisać,że jestem posiadaczką jasnego, meszkowego wręcz owłosienia na całym ciele. Takie włoski dyskwalifikują wszelakie depilacje trwałe-typu laserowe usuwanie owłosienia oraz zabiegi woskami, depilatory na dłuższą metę też się nie sprawdzają. Zazwyczaj więc jak zauważę, że coś tam błyśnie na nogach-biorę zwykła maszynkę i jadę na oślep...:)

O co chodzi zatem z tym rozwodem nad pastą cukrową? A chodzi oczywiście o okolice bikini!

Genialna sprawa! Włoski w okolicach bikini są nieco grubsze choć nadal nie podatne na wosk i lasery. Natomiast obcowanie z żyletką mojej delikatnej skóry kończy się koszmarnym podrażnieniem. Pasta cukrowa okazała się idealnym rozwiązaniem. Ten sposób jest rewelacyjny również do tzw. brazylijskiego bikini (czyli głębokie bikini-całkowicie ogałacamy z owłosienia wszelakiego).

Czego potrzebujemy:

-pasta cukrowa, zbędne owłosienie:)

Zachęcam tutaj do samodzielnego wykonania pasty cukrowej, być może za pierwszym razem się nie uda-ale cena samorobionej pasty jest groszową inwestycją, warto poświęcić trochę czasu by potem cieszyć się tym odkryciem.

Można zauważyć, że przepisy, które znajdziemy w internecie bazują głównie na 3 składnikach:

wodzie, soku z cytryny i cukrze w różnych proporcjach. I tak na dobrą sprawę te proporcje są najmniej istotne-bo zawsze doprowadzamy do tego samego stopnia redukcji pasty.

Moja receptura:

-1 szklanka cukru

-1/8 szklanki wody (ok 30ml)

-sok z połowy cytryny

Cukier zalewamy płynami (w rondelku), mieszamy i stawiamy na średnim ogniu (lub w kuchence elektrycznej-na środkowym ustawienia pokrętła), gotujemy do wytworzenia się piany a następnie mieszając gotujemy jeszcze ok. 5 minut. Najważniejszą kwestią jest to-by doprowadzić do odpowiedniej, gęstej konsystencji płynu-zazwyczaj w przepisach znajdziemy informację -by substancja wyglądała jak ciemny miód. Ja muszę się z tym nie zgodzić. Moja idealna pasta ma postać jasnego złotego miodu lub piwa-nie może być za ciemna bo to znak-że zaczyna tracić swe właściwości.

Można również przeprowadzić test: za pomocą łyżki-wyjmujemy odrobinę pasty, schładzamy ją w naczyniu z zimną wodą i sprawdzamy-czy rozciąga się między palcami-tworząc elastyczną nitkę. Jeśli tak-to znak,że nasza pasta jest już gotowa.

Taka pasta starczy nam na kilka depilacji, zatem warto zadbać o odpowiednie jej przechowanie.

Metodą prób i błędów opracowałam własny sposób na magazynowanie produktu:)

Gdy gotowa pasta lekko przestygnie-wlewamy ją do silikonowej foremki. Foremka ze zdjęcia starcza na całą objętość pasty i dzieli nam ją na porcje-odpowiednie do depilacji.

Po całkowitym ostygnięciu-wyjmujemy „karmelki” z formy i opakowujemy każdy z osobna celofanem. To zapobiegnie zlaniu się z powrotem masy w jedna całość. Przechowujemy w zamkniętym pojemniku w lodówce a gdy przyjdzie czas na karczowanie...

Działamy:

Porcję pasty cukrowej ogrzewamy za pomocą suszarki do włosów-tak by zrobiła się plastyczna. Następnie ugniatamy w palcach-formując kulkę, którą kilkukrotnie rozgniatamy między palcami-tak by przybrała mleczny kolor (z czasem może przybrać kolor jasnego kremu). Pod koniec ugniatania ogrzewam raz jeszcze suszarką przez krótką chwilę. Taką kulkę rozciągamy na ciele w kierunku pod włos ( tak jak byśmy chcieli ściśle przylepić kawałek plasteliny do podłoża) a następnie zrywamy wraz z włosem i oczywiście włoskami. Operację przeprowadzamy za pomocą jednej porcji wielokrotnie, powtarzając czynności do skutku.

Uwagi:

-przed depilacją karmelem-postępujemy podobnie jak w innych metodach-warto przygotować skórę-poprzez peeling, również po zabiegu postępujemy zgodnie z potrzebami naszej skóry
(nawilżanie, peelingi etc)

-jeśli porcja karmelu wydaje nam się mało plastyczna i zbyt mało lepka- podgrzewamy ją ponownie suszarką (ja kilkukrotnie podgrzewam jedną porcję-taka porcja starcza na podstawowe dość głębokie bikini)

-pasta traci swe właściwości-jeśli mamy w niej już za dużo wyrwanych włosków:) lub gdy czujemy-że rozpada się w palcach-staje się zbyt lepka i mało plastyczna

-warto naciągnąć skórę w obszarze depilacji, unikniemy niepotrzebnego rwania skóry

-metoda ta nadaje się do każdego rodzaju owłosienia-jednakże najbardziej podatne są sztywne i grubsze włoski

W sieci można znaleźć alternatywną metodę-włoski wyrywane są za pomocą pasty cukrowej i bawełnianej sztywnej tkaniny-czyli podobnie jak plastry woskowe. Moim zdaniem-mija się to z celem-nie po to wymyślono szybką, łatwą i minimalistyczną w środkach metodę-by ją sobie utrudniać, prawda?

Mam nadzieję, że zachęciłam Was do przeprowadzenia tych słodkich tortur :) 

Tymczasem... 3majcie się ciepło w te deszczowe, wrześniowe dni...brrr!

Gdy kota nie ma, myszy harcują... click!

Teżet nazwany na potrzeby dzisiejszego wpisu: Kotem postanowił odpocząć i wyjechał na kilka dni zostawiwszy w domu samozwańczo zwaną Mysz- aka przypadkową blogerkę, która odpoczywa od Teżeta:)

Co robi Mysz gdy Kota nie ma w domu?

-ogląda filmy do późnej nocy-nawet te durne

-je znielubiane przez Kota owoce morza (co to za Kot, który nie jada owoców morza?)

-zostawia wszędzie gdzie popadnie kosmetyki, czego Kot nie lubi wybitnie

-potrafi spędzić pół dnia w centrum handlowym bez wytyczonego celu

-kolejne pół dnia Mysz poświęca na eksperymenty ablucyjne w łazience po czym...

-przez następne długie godziny eksperymentuje również w kuchni pośród obłoków pary

-często plotkuje przez telefon z Mamą:)

-śpiewa na cały głos ulubione piosenki-co Kot zwykł nazywać „piskiem”

-Mysz planuje, marzy, sporządza milion notatek na milionach małych karteczek i pozostawia je na wspólnym biurku bez kontroli (po jakimś czasie przepisuje je do odpowiednich notesów-nigdy od razu:))

-sprawdza po 3 razy czy są zamknięte drzwi-nigdy nie robi tego gdy Kot jest w domu

-nie umie naprawić spadającej rolety-zatem przez cały koci urlop jest na widoku sąsiadów

-korzysta z kociego sprzętu wszelakiego

-wypija puszkę stonki ziemniaczanej w płynie click! choć jej nie wolno

-odbiera bez cienia skruchy kolejne haulowe click! paczki od listonosza

Mysz jednak obiecuje uroczyście, że owe praktyki nie powtarzają się zbyt często i z zagrożeniem zdrowia fizycznego i psychicznego...

jedynie kiedy Kota nie ma zbyt blisko...

Mysz obiecuje, że powstrzyma się od zakupu kosmetyków w najbliższym czasie, by domowy budżet nie odczuł kryzysu.

A żeby fortuna na nowo się do nas uśmiechnęła Mysz przywita Kota ciastem milionera:)

Ps. Ten glossybox, który przyjdzie za kilka dni jest opłacony 3 miesiące temu-poradzić nic na to nie mogę;)

Jeśli również macie ochotę na ciasto milionera: click!

Jeśli spodobała Wam się sercowa karteczka origami: click!

Pozdrawiam:)

1st time: Haul :)

"Haul" -czyli "chwalimy się!!!

Któż z nas poruszając się w przestrzeni blogosfery nie natknął się na tajemniczy "haul"?

Ja i się natknęłam i musiałam sprawdzić ze słownikiem, że to nic innego jak:

* haul (z ang.) = zdobycz, łup!

Postanowiłam zatem pokazać światu moje upolowane skarby po raz pierwszy- wpis ten naturalną koleją rzeczy znajdzie się w szufladce "1st time" :)

Istne szaleństwo! Nie pamiętam kiedy w tak krótkim czasie zakupiłam tak wiele kosmetyków:)

Ale wiecie jak to jest...wszystkie kremy się pokończyły-a jeśli zamawiam krem-no to wezmę też serum. Kalkulując przesyłkę trzeba dołożyć jeszcze produkty, które wiszą na "wishliście"...

A w kolejnym sklepie podczas uzupełniania zapasów wody różanej ukazała się moim oczom dobra oferta na inne wymarzone kosmetyki.

A w pepco co widzę-moździerz ceramiczny za 9zł... no to świetnie-cyk do koszyka pigmenty i pudełeczka z kolorówki:) Będziemy się bawić w produkcję cieni do powiek.

Haul jest jak wirus-rozprzestrzenia się gwałtownie w zawrotnym tempie:)

Lista głównych łupów:

kolorówka:

-Zestaw - woda micelarna

-Zestaw - dwufazowe serum z witaminą C 

-Zestaw fp - śliwkowy krem regenerujący 

plus inne skarby: pigmenty, komponenty

(otrzymałam również fajne gratisy-z czego się cieszę:))

zsk:

-Olejek z Drzewa Herbacianego 

-Witamina E

bliskonatury:

-Masło kakaowe, pastyllki

-Olej ze słodkich migdałów 

-Ylang-Ylang olejek eteryczny

czyli dużo dobrodziejstwa do tworzenia nowych kosmetyków:)

dotarły do mnie również moje skarby-czyli naturalne mydełka- czy już wspominałam, że jestem "frickiem mydlanym"?zazwyczaj rozpowiadam o tym gorącym uczuciu na prawo i lewo- nie napiszę tutaj zbyt wiele, gdyż mydełka zasługują na osobnego posta-co z pewnością popełnię w niedalekiej przyszłości:)

na zdjęciu poniżej mydełka z "Lawendowej Farmy" oraz mydło marsylskie i Alepia 25%

Żeby ten post nie był zupełnie bezproduktywny zamieszczam poniżej "swatche" (tak, tak-to kolejna blogosferowa nazwa-szybko się uczę;)) pigmentów z kolorówki- być może komuś przydadzą się dodatkowe obrazki produktów:

Blackstar Red

Gold Earth

Burgund

są świetne! nie mogę już się doczekać aż zacznę z nimi działać! 

tymczasem kolorówkowe zestawy pielęgnacyjne właśnie zostały ukręcone i przegryzają się przepisowo, czekając na debiut!

Może i powyższe zdjęcia temu zaprzeczą ale nie straciłam całkiem głowy i niestety musiałam wyrzucić parę produktów z koszyka, np. Zestaw - serum modelujące biust z algami, Zestaw - serum do włosów z keratyną i elastyną, Olej z nasion malin, Potrójny kwas hialuronowy 1.5%, Olej makadamia BIO... nie mówiąc o potężnej "wishliście" czekającej na lepsze czasy :)

I tych lepszych czasów sobie i Wam życzę:) łączę się w dumie i radości z wszystkimi łowcami:)

Blog Day Today!!!

31 sierpień 2013 !

czyli pierwszy ogólnoświatowy Dzień Blogów dla przypadkowej blogerki:)

trochę statystyk:)...

-data pierwszego wpisu: 12 lipiec 2013
-łączna liczba wyświetleń: 311
-liczba obserwatorów: 1 (Joasiu-pozdrawiam jeśli jeszcze do mnie zaglądasz:))

statystycznie-klapa!
ale całe szczęście nie o statystyki tutaj chodzi, prawda drodzy blogerzy?

powoli zadomawiam się w przestrzeni blogosfery,

to czego mogę sobie życzyć... to z pewnością wytrwałości w moich postanowieniach i lepszej organizacji pracy, 

pracy blogera oczywiście:)

A wszystkim blogerom-życzę przede wszystkim mocy inspiracji...by potem oddać tę moc dalej 

swoim czytelnikom:)

Zostając w temacie inspiracji...

czy znacie może książkę pt. "ABC3D" autorstwa Marion Bataille?

jeśli nie -możecie ją "przeczytać" tutaj:

książkę pochłania się w 1min21sec:)

click! dla czytelników-którym filmik się nie wyświetla na blogu

uwielbiam takie inspirujące gadżety, książka zatem znalazła swoje miejsce w mojej skromnej biblioteczce!

jeśli macie podobne skarby, które motywują Was pozytywnie do działania-zostawcie koniecznie znak w komentarzu! tymczasem...

do następnego... kolejne posty są na etapie:

Gotowanie na parze > chińskie ciasto i mango lassi

Dzisiaj postanowiłam napisać coś niecoś o jednej z najważniejszych (subiektywnie) technik kulinarnych-czyli o gotowaniu na parze! Jak wiadomo potrawy z pary to samo zdrowie! Produkty zachowują więcej składników odżywczych, witamin i minerałów w stosunku do pozostałych technik obróbki termicznej. Parowane potrawy nie tracą swojego naturalnego smaku, są lekkostrawne i zachowują naturalną wilgoć. Dla osób, które pragną ograniczyć ilość spożywanego tłuszczu, na diecie redukcyjnej lub specjalistycznej (m.in. cukrzycowa, wątrobowa etc) jest to doskonała i smaczna alternatywa!

No więc właśnie: smaczna alternatywa! W krajach azjatyckich parowary spotkamy na każdym kroku a dania ugotowane na parze są podstawą codziennej diety. Nam-rdzennym Słowianom :) parowar nadal kojarzy się z kuchennym gadżetem, który nudzi się po jakimś czasie i zajmuje miejsce w szafce.

Myślę, że głównym winowajcą takiego obrotu sprawy jest z pewnością brak wiedzy w jaki sposób efektywnie wykorzystać parową technikę jak również brak żyłki eksperymentatorskiej, która pcha nas ku nowym doświadczeniom :) 

Przecieram zatem szlaki-i chcę dzisiaj przedstawić trochę odmienne zastosowanie parowaru!

O parowarze słów kilka... jako miłośnik tejże techniki kulinarnej przetestowałam już chyba wszystko: sitka metalowe, plastikowe, elektryczne parowary.

Zdecydowanym faworytem i zwycięzcą jest tradycyjne chińskie sitko bambusowe do gotowania na parze (najlepiej piętrowe-by można było jednocześnie uparować całe danie na różnych poziomach).

Mój parownik w przeciwieństwie do wyżej wymienionych urządzeń jest wykonany z naturalnego surowca połączonego jedynie wiązkami włókien bambusa- podczas gotowania oddaje aromat drewna bambusowego-co również nadaje naszym potrawom innego posmaku.

W Chinach restauracje wyposażone są w specjalne stacje parowe-na których układane są sitka.

W warunkach domowych potrzebujemy jedynie dopasowany garnek wypełniony wodą-tak by osadzić sitko na górnej krawędzi naczynia-stabilnie i szczelnie.

Opcjonalnie do wody możemy dodać przeróżne przyprawy, które nadadzą potrawom aromatu: herbata, anyż, wino, liść laurowy, woda różana... warto eksperymentować!

I warto również dbać o swój parownik! Oszczędzamy mu zatem żrących detergentów, nie dopuszczamy by potrawy, które puszczają soki i przywierają do naczynia-miały bezpośredni kontakt z drewnem.

Ważną wskazówką okazać się może,że do wyścielania sitka oprócz specjalnych papierów do gotowania i papierowych krążków ażurowych można wykorzystać liście sałaty lub kapusty, papier i folię do pieczenia oraz naczynia: miski, talerze, które wstawiamy wraz z potrawą na sitko parowaru. Taką technikę wykorzystują również Azjaci. Dzięki temu możemy uparować mięso w marynacie-równie szybko i skutecznie.

Koniec z teorią -Czas na przepis :)

Buszując po internecie-z pomocą tłumacza google natrafiłam na przeróżne wersje tego ciasta-tradycyjne ciasto chińskie gotowane na parze zwane również chińskim chlebkiem lub Ji Dan Gao lub jeszcze Marakao możemy uparować w przeróżnych konfiguracjach. Jest to typowe ciasto deserowe lub śniadaniowe. Idealne jako dodatek do kawy i herbaty. Świetne w zestawieniu z śmietanowym kremem lub konfiturą. Poniższy przepis nie zawiera tłuszczu, jest bardzo podobny do naszego biszkopta. W innych wersjach może zawierać minimalne ilości oleju wszelkiego rodzaju, drożdże, mleko skondensowane, dynię, przeróżne aromaty, może być barwione herbatą "matcha". Spotkałam się również z zastosowaniem 7up zamiast proszku do pieczenia:)

Chińskie ciasto na parze:  

蒸糕

Składniki:

(przepis na tortownicę średnicy 22cm i parownika średnicy 25cm)

-250g cukru

-215g mąki tortowej

-6 jaj

-pół łyżeczki proszku do pieczenia

-pół łyżeczki kurkumy

-40ml wody różanej

-8ml aromatu waniliowego (ja dodałam aromat domowej roboty na bazie alkoholu)

-opcjonalnie: cukier brązowy / cukier puder

Wykonanie:

1) Oddzielamy białka od żółtek.

2) Żółtka wraz z cukrem i wodą różaną miksujemy na średnich obrotach miksera na gładką masę (musi zwiększyć objętość)

3) Łączymy mąkę z proszkiem do pieczenia i przesiewamy do masy jajecznej. Następnie mieszamy.

4) Dodajemy ekstrakt waniliowy. Mieszamy ponownie.

5) Białka ubijamy na sztywno-tak by piana została wilgotna (pod koniec ubijania dodajemy kurkumę). Dodajemy do masy jajecznej i delikatnie mieszamy.

6) Do wyłożonej papierem do pieczenia (wraz ze ściankami) blaszki -wsypujemy cienką warstwę cukru brązowego równomiernie na dno -wlewamy masę, uderzamy o blat kuchenny kilkukrotnie-by pozbyć się pęcherzyków powietrza. 

7) Wkładamy blaszkę na sitko parownika nad gotującą się wodę. Przykrywamy parownik bawełnianą ściereczką-by para wodna nie skraplała się na wierzch ciasta. Następnie nakładamy przykrywkę. Parujemy ok 20-30 minut.

Właściwie to parujemy tak długo jak musimy-czyli po 20 minucie przeprowadzamy test suchego patyczka-ja znacznie dłużej ze względu na moją koszmarną płytę elektryczną, która nie trzyma stałej temperatury.

Pod koniec gotowania-spiętrzam poziomy parownika-tak by było jak najwięcej miejsca między ściereczką a ciastem-by wyrośnięte ciasto nie przywierało do pokrywki. Po uparowaniu czekamy aż ciasto wystygnie (najlepiej postawić je na ażurowej kratce). 

Możemy posypać je cukrem pudrem, możemy odwrócić je do góry dnem-wtedy cukier brązowy będzie stanowił dekoracyjny top ciasta. 

Pozostając w tematyce kuchni azjatyckiej...

Idealnym dodatkiem do tego ciasta okazał się orientalny koktail zwany "mango lassi".

Lassi-jest tradycyjnym indyjskim napojem na bazie jogurtu z dodatkiem przypraw. Jednakże to właśnie ta współczesna wersja tego napoju podbiła serca smakoszy na całym świecie.

Mango lassi:

Składniki:

-2 dojrzałe (czerwone) owoce mango

-400ml jogurtu typu greckiego

-200ml mleka

-1/2 łyżki wody różanej

-kardamon do dekoracji

Wykonanie:

Obieramy mango ze skórki i oddzielamy od pestki (tak by włókna pestek nie znalazły się w naszym napoju). Miksujemy wszystkie składniki za pomocą blendera. Opcjonalnie-dosładzamy cukrem pudrem, miodem lub syropem. Przelewamy do zamkniętego naczynia i schładzamy w lodówce. Po wyjęciu z lodówki wstrząsamy i przelewamy do szklanek-dekorujemy szczyptą kardamonu. 

Skwituję powyższe tylko jednym....Mmmmmmmm.........

(taka kulinarna forma narcyzmu;))

Handmade kosmetyczny-czyli laboratoryjna pasja tworzenia!

Kontynuując ostatnią myśl kosmetyczną nie wspomniałam o najważniejszym- pomijając wszelkie aspekty racjonalne przemawiające na korzyść kosmetyków naturalnych oraz kosmetyków własnej produkcji, jak np:

-aspekt finansowy (kosmetyk o podobnych właściwościach kosztowałby drożej w drogerii)

-aspekt dobrodziejstwa (czyli korzystamy z dobrodziejstwa natury:))

-aspekt świadomości wyboru (dobieramy do naszych kosmetyków tylko takie półprodukty, które chcemy by znalazły się w naszych wyrobach)

...należy dodać jeszcze

FANTASTYCZNĄ ZABAWĘ & SATYSFAKCJĘ:)

Po pierwszych próbach (puder & kosmetyki na bazie wody różanej) przyszedł czas na bardziej skomplikowane receptury i działania kosmetyczne!

Niezbędne akcesoria młodego chemika zakupiłam w sklepie internetowym (ach, jak zawsze pociągały mnie zlewki i probówki-coś musiało być na rzeczy już od dawna!). 

Na polu walki stanęłam wraz z samorobionymi balsamami do ust, kulami do kąpieli, peelingiem enzymatycznym, kremem do twarzy oraz masełkiem  do ciała. Nie obyło się oczywiście bez sytuacji stresowych, gdy np. podczas końcowej fazy kręcenia pierwszego kremu mój mieszacz na znak protestu postanowił odrzucić mieszadełko.

Spociłam się podczas produkcji tego kremu bardziej niż na treningu cardio:)

Kolejną świetną sprawą jest to, że można tę zabawę kontynuować poprzez opracowanie odpowiedniej oprawy, etykiety, opakowania...a następnie obdarować nimi rodzinę i przyjaciół:):):)

Oto moje ukochane cacuszka:

Apetyt rośnie w miarę jedzenia-przepadam sukcesywnie w nowym kosmetycznym hobby! Narodziło się również nowe kosmetyczne wyzwanie na mojej liście, jest to jednakże wyższy poziom wtajemniczenia-zatem zostawiam tę umiejętność na dalszy etap rozwoju...

Napiszę o tym z pewnością!:):):)

Kosmetyki naturalne cd. woda różana-z czym to się je:)

W kolejnym poście w cyklu Wyzwań z przypadkową manufakturą kosmetyczną:) nie mogło zabraknąć mojej ukochanej wody różanej!

Woda różana jest opisywana jako uboczny produkt, który powstaje przy wytwarzaniu olejku różanego. Dla bardziej dociekliwych: woda różana jest hydrolatem czyli produktem otrzymywanym w procesie destylacji z parą wodną całych roślin lub ich części (tutaj: płatki różane). Podczas tej destylacji otrzymujemy zatem dwa produkty: olejek eteryczny i hydrolat!

W blogosferze znajdziemy wiele wpisów tego typu, pean'y opiewające wodę różaną przeróżnych marek, składy, zdjęcia buteleczek... pominę zatem tę część i zacznę od razu od sedna sprawy-czyli z czym sie to je!

A "je się" bardzo smacznie-potrafię w amoku wodoróżanym dodawać ją do wszystkiego:)
Do kawy, do herbaty, do koktajli, do wody-w gotowaniu na parze, do deserów, do nasączania biszkoptów (w tortach), do jogurtu etc.
Jeśli od czasu do czasu zdarzy mi się wypić pepsi-woda różana również się w niej znajdzie! Smakuje zupełnie inaczej! (podczas pisania wstępu o pepsi zaczęłam się zastanawiać-jak to będzie smakować z piwem lub winem-trzeba przetestować!:))

W kosmetyce stosujemy ją wszędzie tam gdzie można zastosować hydrolaty: w produkcji kosmetyków na bazie wody lub hydrolatów, jako dodatek do maseczek, jako tonik. Świetnie również sprawdza się jako kojący kompres na oczy-w postaci nasączonych płatków kosmetycznych.
I w tym miejscu zaczęła się moja kosmetyczna przygoda z wodą różaną.
Jako początkujący wytwórca kosmetyków naturalnych skupiam się na prostych, podstawowych recepturach. Bazując na doświadczeniach bardziej doświadczonych blogerek kosmetycznych oraz innych źródeł wiedzy opracowałam moje sprawdzone receptury na 2-fazowy płyn do demakijażu oraz tonik na bazie hydrolatu różanego.

Produkty na bazie wody-nie zawierające konserwantów mają krótki termin przydatności-zatem przygotowujemy niewielką ilość kosmetyków i przechowujemy w lodówce do ok 2 tygodni.

Poniżej przedstawiam takie ilości, które jestem w stanie zużyć przez okres do 2 tygodni:

Płyn do demakijażu:
-stosowany codziennie-do oczyszczania całej twarzy (metodą kilku płatków kosmetycznych), fazę olejową z fazą wodną mieszamy każdorazowo poprzez potrząsanie buteleczki-zmywamy makijaż płatkami kosmetycznymi do czysta (ja później przemywam jeszcze twarz mydłem naturalnym), używanie olejków podczas demakijażu twarzy-jest wskazane gdy stosujemy wodoodporne kosmetyki kolorowe (cienie, tusze, kredki do oczu etc) lub używamy podkładów, pudrów i kremów bb z dodatkiem silikonów-zwykłe płyny do demakijażu nie radzą sobie ze zmywaniem takich produktów, 2-fazowy płyn jest alternatywą dla metody oczyszczania "ocm" czyli oil cleansing method
Receptura:
-woda różana 20ml
-olej jojoba 10ml
mieszamy odmierzone składniki w zlewce, przelewamy do oczyszczonego (zdezynfekowanego) pojeminka

Tonik:
-stosowany raz dziennie oraz uzupełniająco jako mgiełka do twarzy w ciągu dnia, szczególnie przydatny gdy oczyszczamy twarz za pomocą mydeł (czyli zasad), przywraca naturalne-kwasowe ph naszej skóry, z tego względu własnie nie używam wody różanej do tonizowania jako samodzielnego produktu,
Receptura:
-woda różana 45ml
-wyciąg z aloesu 10-krotnie zatężony 5ml
mieszamy odmierzone składniki w zlewce,  przelewamy do oczyszczonej (zdezynfekowanej) buteleczki z atomizerem 

Półprodukty zostały zakupione w sklepie: zsk

Wodę różaną najlepiej upolować w internetowych sklepach spożywczych lub kosmetycznych, ja polecam poszukać na allegro-ceny są tam konkurencyjne. Osobiście wybieram wodę różaną "Dabur". Ma piękny różany, naturalny zapach-który kojarzy mi się z zapachem geranium. A geranium uwielbiam:)

Wyzwania! kosmetyki naturalne & kosmetyki handmade-owe! puder transparentny!

 "Wyzwania!"!!!

dzisiejszym postem rozpoczynam swoją blogową przygodę z bardzo ważną dla mnie działalnością!

Jak już wspomniałam w projekcie "move on!" lubię odkrywać nowe, interesujące rzeczy, poszukiwać nowych doznań tudzież wyzwań w życiu -od tych maleńkich po te duże i podniosłe! wszystkie cieszą!!!

Jest to dział poświęcony również misji spełniania marzeń....moich marzeń!-tych zapisanych na magicznej liście "tego co mam zamiar jeszcze w życiu zrobić i spróbować"...

Mam nadzieję, że wiele z moich wyzwań pozostanie ze mną na długo i będę mogła się w nich rozwijać i pielęgnować swoje małe chwile szczęścia...

No1. Domowa produkcja kosmetyków:)

Zdecydowanie to właśnie ten post powinien znaleźć się na blogowej liście wyzwań pod nr 1-choć to hobby nawiedziło mnie zupełnie niedawno:) A zaczęło się tak niewinnie...ujrzeniem denka w moim drogeryjnym pudrze sypkim!

Poszukując godnego następcy natrafiłam na fantastyczne produkty pewnej zachwalanej w blogosferze marki kosmetyków mineralnych! jakie jednak było moje zaskoczenie gdy moim oczom ukazała się cena owych produktów! Nic tak nie działa na wyobraźnię (jak to mówią-"potrzeba matką wynalazków!") jak deficyt finansowy:)

Zastanowiło mnie jedno...w składzie upatrzonego pudru transparentnego był tylko jeden składnik-a mianowicie "mica". 

(przyp.red. *mica-minerał zaliczany do krzemianów)

Zaczęłam buszować po blogosferze-w której czeluściach zatracam się do dzisiaj... i w ten oto sposób od myśli do czynu-"ukręciłam" pierwszy kosmetyk handmade by: me! puder transparentny-wykańczający!

Skorzystałam z oferty jak również pomysłu na podstawową recepturę ze sklepu internetowego "kolorówka"!  Wraz ze sklepem "zróbsobiekrem" można dokonać transakcji łączonej w jedną przesyłkę! A cuda jakie można zakupić w owych sklepach -moje oczy wcześniej nie widziały! Polecam:)

Uwaga! od zakupu półproduktów można się uzależnić. Powiem szczerze-ja przepadłam-i gdyby nie ograniczenia finansowe i przerobowe (w sensie przerobowym również jeśli chodzi o użytkowanie) mogłabym kupować i kręcić na okrągło:)

Receptura mojego pudru:
88% sericite mica
8% krzemionka
4% pigmenty (w moim przypadku mix tlenku opalonego oraz mica oriental beige)
działania:
wsypujemy wszystkie skłądniki do woreczka strunowego, zamykamy szczelnie i rozcieramy palcami do uzyskania jednolitej mieszanki. uwaga! matowe pigmenty-potrzebują zazwyczaj bardziej zintesyfikowanego działania-najlepiej utrzeć wszystkie składniki w moździeżu lub zmielić w młynku do kawy.
ja musiałam poradzić sobie metodą rozrabniania łyżką:)
i gotowe!

Najlepiej przy wyborze miki i pigmentów kierować się wyobrażeniem efektu końcowego jaki chcemy uzyskać! ja chciałam by mój puder był wielowymiarowy-rozświetlający-zatem wykorzystałam podstawową sericite mica. By uzyskać bardziej matowy efekt należy zastąpić mikę sericite- miką sericite półmat/mat lub wymieszać dwa rodzaje. Również zwykłą krzemionkę można zastąpić krzemionką spherica-która ma ponoć fantastyczne właściwości współpracy ze światłem. Dobór pigmentów-to kwestia indywidualna! Mój puder ma bardzo delikatne zabarwienie w kolorze mojej cery-czyli beż wpadający w różową tonację.

Efekt końcowy uważam za bardzo udany! Przypadkową manufakturę kosmetyczną uważam za otwartą!:)